اینکوترمز چیست؟ راهنمای انتخاب شرط تحویل
شرط تحویل چگونه هزینه، مسئولیت و ریسک حمل را بین خریدار و فروشنده تقسیم می‌کند؟
اینکوترمز چه چیزی را مشخص می‌کند؟
قواعد اینکوترمز اتاق بازرگانی بین‌المللی، وظایف فروشنده و خریدار در تحویل کالا، تقسیم هزینه‌ها و نقطه انتقال ریسک را توضیح می‌دهند. نسخه ۲۰۲۰ شامل ۱۱ قاعده است. این قواعد به‌تنهایی مالکیت کالا، روش پرداخت یا حل همه اختلاف‌های قرارداد را تعیین نمی‌کنند؛ این موارد باید جداگانه در قرارداد روشن شوند.
نام محل را دقیق بنویسید
نوشتن سه حرف مانند FCA کافی نیست. محل تحویل یا مقصد و نسخه قواعد را هم مشخص کنید؛ برای مثال FCA، نشانی انبار فروشنده، Incoterms® 2020. پیش از امضا روشن کنید بارگیری، تشریفات صادرات، حمل اصلی و تشریفات واردات را چه کسی انجام می‌دهد. اختلاف بر سر نام محل می‌تواند حتی یک قیمت ظاهراً ارزان را پرهزینه کند.
پرداخت کرایه با انتقال ریسک یکی نیست
در قواعد گروه C ممکن است فروشنده هزینه حمل تا مقصد توافق‌شده را بپردازد، ولی ریسک پیش‌تر به خریدار منتقل شود. بنابراین عبارت «کرایه تا مقصد پرداخت شده» را با «مسئولیت فروشنده تا رسیدن کالا» یکسان ندانید. پوشش بیمه را نیز جداگانه بررسی کنید؛ الزامات بیمه در CIF و CIP یکسان نیست.
برای استعلام چه اطلاعاتی بدهیم؟
نوع کالا، بسته‌بندی، وزن و ابعاد، مبدأ و مقصد دقیق، زمان آماده‌شدن بار و شرط تحویل پیشنهادی را بفرستید. از فورواردر بخواهید پیشنهاد را با موارد شامل و خارج از قیمت ارائه کند. این راهنما جای متن رسمی قواعد و بررسی قرارداد مشخص شما را نمی‌گیرد.
انتخاب شرط برای کانتینر و قرارداد
برای بار کانتینری که در ترمینال تحویل می‌شود، FCA را در مقایسه با FOB بررسی کنید. FOB، FAS، CFR و CIF برای دریا و آبراه داخلی‌اند. در DAP تخلیه بر عهده خریدار است؛ در DPU فروشنده کالا را تخلیه‌شده تحویل می‌دهد. در DDP توان انجام تشریفات واردات مقصد را پیش از قبول تعهد بررسی کنید.
چک‌لیست پیش از اقدام
- شرط و محل دقیق در قرارداد و نرخ یکسان باشند.
- نقطه انتقال ریسک با پرداخت کرایه اشتباه نشود.
- روش پرداخت و انتقال مالکیت جداگانه نوشته شوند.
برای محموله بعدی شما آماده‌ایم.
مشخصات کالا را بفرستید تا گزینه‌های حمل را بررسی کنیم.